1976 yılında Paris’te düzenlenen Judgment of Paris kör tadımı, yalnızca bir şarap yarışması değildi. Kaliforniya’nın Chardonnay ve Cabernet Sauvignon şaraplarının Fransız örneklerini geride bırakması, Yeni Dünya şaraplarının uluslararası saygınlık kazanmasında dönüm noktası oldu. Bu yazı, şarap tarihinin en etkili tadımlarından birini ve önyargıları nasıl değiştirdiğini anlatıyor.
Anadolu’da bağcılığın yaklaşık dokuz bin yıllık geçmişini anlatan Asmadan Bağcılık Tarihi Müzesi, arkeolojik eserleri, tarihsel anlatımı ve bağcılık kültürüne yaklaşımıyla Türkiye’nin en özgün şarap duraklarından biri. Bu yazıda müzeyi, koleksiyonunu ve şarap turizmi açısından taşıdığı önemi inceliyoruz.
Marsilya’da ortaya çıkarılan yeni arkeolojik bulgular, antik Phokaia’nın Akdeniz’deki etkisini yeniden gündeme taşıyor. Eski Foçalıların deniz ticareti, koloni hareketleri ve şarap kültürünün yayılışına ilişkin yeni ipuçlarını bu yazıda değerlendiriyoruz.
Antik toplumlar neden bazı bölgelerde zeytini, bazı bölgelerde ise üzümü öncelikli ürün olarak benimsedi? LandCover6K projesinin ortaya koyduğu yeni veriler ışığında, zeytin ve üzümün yalnızca tarımsal ürünler değil; farklı ekonomik, kültürel ve politik tercihlerin yansıması olduğunu inceliyoruz.
Efsanelerle yazılan şarap tarihi, modern bilimin laboratuvarlarında gerçeğe dönüşüyor. Antik Roma edebiyatında ve mitolojisinde adı geçen efsanevi üzüm çeşitlerinin, arkeobotanik kazılar ve genetik analizler sayesinde nasıl yeniden keşfedildiğini, geçmişin lezzet mirasının bugünün bağlarına nasıl ışık tuttuğunu inceliyoruz.
Antik testilerdeki kimyasal kalıntıların izini sürerek şarabın 8000 yıllık doğum belgesini dünyaya sunan bir bilim insanı: Patrick E. McGovern. Biyomoleküler arkeoloji yöntemleriyle Neolitik Dönem’den Bereketli Hilal’e uzanan kadim bağcılık tarihini yeniden yazan McGovern’ın ilham verici yaşam öyküsünü, şarap arkeolojisi alanına kazandırdığı devrimsel keşifleri ve tarihin kadehteki izlerini inceliyoruz.
İki bin yıldır yerin altında, bir Roma mezarının karanlığında sıvı halini korumayı başarmış mucizevi bir zaman kapsülü: Neredeyse Hz. İsa’yla yaşıt bir şarap. İspanya’nın Endülüs bölgesinde tesadüfen bulunan ve modern Sherry şaraplarına benzer bir mineral imza taşıyan bu antik beyaz şarabın ardındaki laboratuvar analizlerini, şiringik asit detayını ve arkeoloji dünyasını sarsan bu eşsiz keşfin hikayesini inceliyoruz.
Genç Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucu kadrolarının, bağ sıralarında ve mahzen kapılarında başlattığı o en planlı, en bilimsel tarımsal seferberliği inceliyoruz: 1923-1950 dönemi şarap politikaları. Atatürk’ün vizyonuyla kurulan devlet üretme çiftliklerinin ampelografik çalışmalarını, filoksera krizine karşı Amerikan anaçlarıyla verilen köksel mücadeleyi, İnhisarlar İdaresi’nin (Tekel) kurduğu modern fabrikalarla enolojiyi nasıl uluslararası altın madalyalarla taçlandırdığını WAYANA’nın kurumsal ve tarihsel perspektifiyle mercek altına alıyoruz.
Dinler tarihinin ve sanat dünyasının en çok tartışılan, en gizemli gastronomik bilmecesini arkeo-enoloji laboratuvarlarının rasyonel verileriyle çözüyoruz: Hz. İsa’nın Son Akşam Yemeği’ndeki şarap beyaz mı yoksa kırmızı mıydı? Birinci yüzyıl Filistin coğrafyasının mikro-teruvar özelliklerini, kuru üzümlerden üretilen o yüksek alkollü, yoğun antik “Passum” şarap ekolünü ve “asmanın kanı” mitine dayanan teolojik semiyotiğin kadehteki o renk kodlarını WAYANA’nın tarihsel ve bilimsel perspektifiyle mercek altına alıyoruz.
Dünyada dondurucu soğukların egemen olduğu ‘Buz Çağları’nın var olduğunu, gezegenimizin jeolojisini ve klimatolojisini inceleyen bilim insanlarının araştırmalarından biliyoruz.