Türkiye’nin şarapçılık haritası, farklı coğrafyalarda çalışan üreticilerin hikâyeleriyle şekilleniyor. Köklü işletmelerden yeni kuşak üreticilere uzanan bu çeşitlilik, yerel üzüm çeşitlerimizin yeniden keşfedilmesine de katkıda bulunuyor.
WAYANA’da Türkiye’nin farklı bölgelerindeki üreticileri, bağlarını, üretim yaklaşımlarını ve şarapçılığımıza katkılarını ele alıyoruz. Her üreticinin hikâyesinde, Anadolu’nun bağcılık mirasının başka bir yönünü keşfediyoruz.
1942 yılında İzmir’de başlayan Sevilen’in hikâyesi, Güner ailesinin üç kuşak boyunca sürdürdüğü bir şarapçılık yolculuğu. Kırım’dan Vidin’e uzanan aile geçmişinden Menderes ve Güney bağlarına, Magnesia üretim tesisinden İsabey Bağ Evi’ne uzanarak Türkiye şarapçılığının 84 yıllık dönüşümüne tanıklık ediyoruz.
1990’lı yıllar Türk şarap sektöründe yeni yatırımların, uluslararası çeşitlerin ve yabancı uzmanlığın öne çıktığı önemli bir dönemeçti. Gülor Şarapçılık, bu dönüşümün en erken örneklerinden biri oldu. 1993’te Güler Sabancı ve Orhan Türker’in girişimiyle başlayan Gülor’un hikâyesine, yerel üzümlere uzanan yolculuğuna ve Türk şarapçılığındaki yerine bakıyoruz.
Ma’adra Bağları’nda yaşanan ağır yangın felaketinin ardından tesisi ve bağları ziyaret ettik. Yangının izlerine rağmen derine uzanan 20 yıllık kökleriyle yaşama yeniden tutunan asmaları, sağlam kalan üretim altyapısını ve Didem ile Afşar’ın gelecek planlarını kaleme aldık.
2014 yılında “Üretenlerin Gözdeleri” menümüzle başlayan temasımız, 12 yıl sonra WAYANA çatısı altında yüz yüze bir buluşmaya dönüştü. Avrupa’nın en eski tarım yerleşkesi Aşağı Pınar’dan Odrisya Krallığı’na, Lozangrad’dan Istranca Dağları’nın deniz kabuğu fosilli topraklarına uzanan kadim bir mirası; Arcadia’nın doğayla savaşmak yerine onunla bütünleşen sürdürülebilir bağcılık felsefesiyle keşfe çıkıyoruz.
Türkiye’de şarap sektörü kan mı kaybediyor? 2024 yılının kesinleşen tüketim verileri ışığında; 1,44 milyar litrelik pazarın acı tablosunu, şarabın %4,7’lik paya sıkışmasını, hızlı alım gücü erimesini ve yüksek alkole kayan tüketici tercihlerini inceledik. Sektörün geleceğine, üreticilerin omuzlarındaki yüke ve yaklaşan tehlikeye dair samimi bir saha analizi.
Anadolu toprakları, binlerce yıldır bağlara, üzümlere ve şaraplara ev sahipliği yapmış. Hititler’den Bizans’a, Osmanlı’nın son dönemindeki ihracat hamlelerinden Cumhuriyet’in ilk
1990’lardan bugüne Türk şarapçılığının dönüşüm serüveni ve Şarköy’deki Château Kalpak ziyaretimiz… Gravitasyonel üretim mimarisi, Macar fıçısı seçimi, 36 aylık olgunlaştırma ve beyaz etiket ile BBK serilerinin enolojik detayları…
Celebrity şarap markaları denildiğinde akla gelen ilk örneklerden biri olan Château Miraval, yalnızca ünlü isimleriyle değil, Provence’ın rosé geleneğine yaptığı katkıyla da öne çıkıyor. Bu yazıda Miraval’ın nasıl küresel bir referans hâline geldiğini, marka değerini ve modern şarap kültüründeki yerini inceliyoruz
Likya Şarapları, Elmalı’da yürüttüğü uzun soluklu araştırmalarla kaybolmaya yüz tutmuş yerel üzüm çeşitlerini yeniden gün yüzüne çıkarıyor. Bu yazıda Burak Özkan’ın öncülüğünde başlayan bu keşif yolculuğunu, kayıt altına alınan üzümleri ve Anadolu’nun bağcılık mirasının korunmasına sağladığı katkıları inceliyoruz.
Yeni üzüm çeşitleri yalnızca daha farklı aromalar elde etmek için geliştirilmiyor. Hastalıklara direnç, daha az ilaç kullanımı, sürdürülebilir bağcılık ve iklim değişikliğine uyum gibi nedenler de modern ıslah çalışmalarının temelini oluşturuyor. Bu yazıda PiWi üzümlerini, kontrollü melezleme çalışmalarını ve WAYANA’da düzenlenen PiWi tadımından öne çıkan izlenimleri paylaşıyoruz.
