Şarap dünyasında son yılların en büyük trendi ve tartışma konusu: Doğal şarap. Bağda ve mahzende minimum müdahale felsefesini savunan bu akımın arkasındaki felsefi ilkeleri, organik ve biyodinamik bağcılığın pratik uygulamalarını ve üreticilerin doğayla karşı karşıya kaldığı o gerçekçi, zorlu ticari sınırları tüm çıplaklığıyla masaya yatırıyoruz.
Endüstriyel tarımın steril, kimyasal ve monokültür dayatmalarına karşı toprağın sessiz bilgeliği yeniden yükseliyor. Masanobu Fukuoka’nın “Hiçbir Şey Yapma” felsefesinden ilham alan, asmanın börtü böceği, yaban otları ve derin kökleriyle kendi dengesini kurduğu “Kendi Yolunu Bulan Tarım” modelini mercek altına alıyoruz. Bağ ekosistemlerinde permakültürün gücünü, toprağı sürmemenin mikorizal faydalarını ve doğanın insan müdahalesine ihtiyaç duymayan kusursuz mühendisliğini WAYANA perspektifiyle inceliyoruz.
Şarap dünyasındaki ekolojik ve doğal uyanışın en çok merak edilen, kavramsal olarak birbirine en çok karıştırılan iki asil kalesini karşı karşıya getiriyoruz: Biyodinamik mi, organik mi? Organik vitikültürün sentetik kimyasalları yasaklayan koruyucu ve kısıtlayıcı kalkanını; biyodinamik tarımın asmayı kozmosun, ayın ve preparatların (Hazırlık 500) o spiritüel gücüyle buluşturan makro felsefesini ve Demeter sertifikasyonunun o katı enolojik standartlarını WAYANA’nın bilimsel ve ekolojik perspektifiyle inceliyoruz.
