Global wine consumption is declining, vineyards are being pulled up and inventories are growing. But this is not the end of wine. The industry is rebalancing. Which regions, styles and ideas are likely to shape the decade ahead? This article is currently available in Turkish.
Portakal suyu metaforu: 8 Ağustos Cumartesi günü Instagram hesabımızda portakal suyu odaklı basit bir analoji paylaştık: “Düşünün: Portakal suyu satıyorsunuz.
Türkiye, turist sayısında ve bağ alanı büyüklüğünde dünyanın ilk beş ülkesi arasında yer almasına rağmen, bu potansiyeli yüksek katma değerli turizme ve ekonomik kazanca dönüştürmekte zorlanıyor. Genişletilmiş alkol yasaklarını turizm, bağcılık ve kültürel miras açısından değerlendiren bu yazı, kamuya açık veriler ışığında bu çelişkiyi inceliyor.
Türkiye, dünyanın en zengin üzüm çeşitliliğine sahip ülkelerinden biri olmasına rağmen, yerli şarap üreticileri ağır vergi yükleri, bürokratik engeller ve parçalı düzenlemelerle karşı karşıya kalıyor. Bu yazı, Türkiye şarapçılığının karşılaştığı yapısal sorunları, yerli üretimin neden desteklenmesi gerektiğini ve bağcılık politikalarının uzun vadeli etkilerini ekonomik ve kültürel açıdan değerlendiriyor.
Go to any vineyard village in Anatolia today and look at the hands of the men sitting in the local coffeehouse.
In the middle of last year, a striking development took place in Pomerol—a region often described as the beating heart of French winemaking and one we also covered in the WAYANA Bulletin.
Turkey was introduced to what is now commonly known as “omnibus legislation-torba yasa” in the 1980s, though it wasn’t called that at the time.
Robert Camuto is a writer whose work on the wine worlds of France and Italy I follow with genuine interest.
Cumhuriyet’in ilk yıllarında Fransa’dan davet edilen uzman Emile Bouffard, Türkiye’nin bağ bölgelerini gezerek kapsamlı bir bağcılık ve şarapçılık inceleme raporu hazırladı. Yerel üzüm çeşitlerinden filoksera mücadelesine, modern üretim tekniklerinden bağcılık politikalarına kadar uzanan bu belge, Türk bağcılık tarihinin en önemli kaynaklarından biri olmayı sürdürüyor. Bu yazıda raporun öne çıkan bölümlerini ve günümüz açısından taşıdığı anlamı özetliyoruz.
Cumhuriyet’in ilk yıllarında Türkiye bağcılığını küresel zirveye taşımak adına hazırlanan, ancak zamanla bürokrasinin tozlu raflarında unutulan büyük bir tarımsal kalkınma hamlesinin anatomisi. “Kaybolan Bir Vizyonun İzinde” başlığı altında; geçmişte hazırlanan tarihi şarap ve bağcılık raporlarını inceliyor, o gün hedeflenen vizyon ile bugün kaçırılan katma değer arasındaki sarsıcı tarihsel köprüleri kuruyoruz.
