Aynı şarabı açtığınızda her defasında aynı lezzeti bulmak güvenli bir limandır; peki kadehteki değişimi bir kusur değil de doğanın o yıla ait hafızası olarak görmek mümkün mü? Endüstriyel şarapçılığın öngörülebilirliği ile butik üretimin sürprizlerle dolu dünyasına samimi bir bakış.
Şarap dünyası kendine özgü bir dil yarattı. Monosepaj, kupaj, klon, franc de pied, spontan fermantasyon, mineralite ve rezerv gibi sık kullanılan kavramların gerçekte ne anlattığına bakıyor; doğru kavramı doğru yerde kullanmanın neden önemli olduğunu tartışıyoruz.
Bir önceki yazımızda Türk Mutfağı ve Şarap: Bir Gıda Öğesinden İçkiye Dönüşüm‘de Türk sofralarında şarabın eksikliğinden bahsetmiş ve Türk mutfağıyla
Dünyadaki bağların büyük bölümü Amerikan kökleri üzerine aşılıdır. Peki filoksera felaketinden kurtularak kendi kökleri üzerinde yaşamayı sürdüren Franc de Pied asmalar nedir? Kapadokya’dan Şırnak’a uzanan bu canlı fosillerin büyüleyici hikâyesini keşfedin.
Türk şarap kültürünün en büyük zenginliği, yüzlerce yerel üzüm çeşidi ve farklı üretim anlayışlarının bir arada yaşayabilmesidir. WAYANA’nın 500’ü aşkın örnekten oluşan menüsü de bu çeşitliliği görünür kılmayı amaçlıyor. Bu yazı, tek tipleşmeye karşı yerel üreticileri, Anadolu’nun üzüm mirasını ve farklı üretim anlayışlarını savunan bir gastronomi manifestosu niteliği taşıyor.
Şarap tadımı yalnızca farklı şarapları denemek değil, üreticileri, üzüm çeşitlerini ve üretim anlayışlarını karşılaştırarak öğrenmektir. WAYANA’nın geliştirdiği 25 üretici ve 25 şaraptan oluşan açık tadım formatı, katılımcılara Türkiye’nin yerel üreticilerini aynı etkinlikte tanıma ve karşılaştırmalı tadım yapma imkânı sunuyor.
Dünyanın yükselen yıldızı Uruguay, bağcılık ve şarap politikaları konusunda nasıl bir fark yaratıyor? Karakteristik Tannat üzümü etrafında şekillenen, devlet destekli yaşayan kültür modelini ve küresel şarap endüstrisine ilham veren adımlarını inceliyoruz.
Türkiye, dünyanın en zengin üzüm çeşitliliğine sahip ülkelerinden biri olmasına rağmen, yerli şarap üreticileri ağır vergi yükleri, bürokratik engeller ve parçalı düzenlemelerle karşı karşıya kalıyor. Bu yazı, Türkiye şarapçılığının karşılaştığı yapısal sorunları, yerli üretimin neden desteklenmesi gerektiğini ve bağcılık politikalarının uzun vadeli etkilerini ekonomik ve kültürel açıdan değerlendiriyor.
George Saintsbury’nin akademiden mahzenlere uzanan sıra dışı yolculuğunu, şarap kültürüne bıraktığı mirası ve Notes on a Cellar-Book’un etkisini inceliyoruz.
Dünya şarap tüketiminde dikkat çekici bir değişim yaşanıyor. Beyaz şaraplar yükselirken, daha hafif gövdeli ve serin servis edilen kırmızılar yeni neslin tercihleri arasında öne çıkıyor. Bu yazı, küresel eğilimleri Türkiye’nin yerel üzümleri ve gastronomi kültürüyle birlikte değerlendiriyor.
