Şarap dünyasında kullanılan kavramları, kökenlerini ve doğru anlamlarını inceliyoruz. Teruardan apelasyona, bağcılık ve üretim terimlerinden tadım diline kadar uzanan bu içeriklerde, sık kullanılan ancak zaman zaman yanlış yorumlanan kavramları bilimsel, tarihsel ve kültürel bağlamlarıyla açıklıyoruz.
Şarap dünyası kendine özgü bir dil yarattı. Monosepaj, kupaj, klon, franc de pied, spontan fermantasyon, mineralite ve rezerv gibi sık kullanılan kavramların gerçekte ne anlattığına bakıyor; doğru kavramı doğru yerde kullanmanın neden önemli olduğunu tartışıyoruz.
Şarap dünyasında sık kullandığımız bazı sözcükler düşündüğümüz kadar masum değil. Üzüm türü ve çeşidinden teruara, yaşlı asmadan antik üzümlere, organik, biyodinamik ve natürel şaraba kadar kavramların gerçekte ne söylediğine bakıyoruz.
Mikroklima, mezoklima ve teruar kavramlarının neyi ifade ettiğini; üzüm, bağ ve insan arasındaki ilişki üzerinden açıklıyoruz.
Şarap dünyasında sıkça duyduğumuz ama ardındaki felsefeyi az bildiğimiz o hayati kavram: Apelasyon. Bir şarabın sadece coğrafi sınırlarını değil; toprağını, iklimini, izin verilen üzüm çeşitlerini ve üretim disiplinini belgeleyen, yani kelimenin tam anlamıyla “Şarabın Pasaportu” olan bu tescil sisteminin kökenlerini ve teruar kültüründeki sarsılmaz yerini inceliyoruz.
Kadehe dökülen şarabın rengi bize sadece görsel bir şölen değil, asırların teknolojik ve kültürel hikâyesini anlatır. Antik Yunan’ın koyu ve bulanık şarap tanımlarından, 18. yüzyılın cam endüstrisi devrimine ve bugünün hassas laboratuvar ölçümlerine uzanan geniş bir yelpazede; “Şarapta Renk Kavramının Tarihsel Seyri”ni ve rengin bir kalite kriterine dönüşme öyküsünü inceliyoruz.
Doğrudur, şarap rafine bir içkidir ve şaraba değer veren şarap severler geniş kitlenin içinde daha küçük bir azınlıktır.
