Aralık ayındaki bültenlerimizden birisinde Türkiye’de şarap üretimine ağır darbe vuracak yeni bir kararı duyurmuştuk. Özellikle küçük üreticilerin zaten kırılgan olan mali yapılarını daha da zora sokacak olan doğmamış vergilerin tahsil edilememesi olasılığına karşı talep edilen teminat akla zarar bir uygulama. Dileriz bu uygulamanın hayata geçmesini önlemek için gösterilen çabalar karşılıksız kalmaz.

Türkiye’nin özellikle ÖTV ve bandrol uygulamalarıyla şaraba bakışının son yirmi yılda nasıl değiştiğini zaten biliyoruz. Peki, bu yalnız bizde mi böyle? Bu sorunun cevabı hayır ve bu değişimin nereye doğru gidebileceği konusunda endişe duymamız gereken bir noktadayız.

Şarabın binlerce yıldır hem dinsel hem kültürel bir anlam yüklendiğini biliyoruz. Alkolün en ölçülü kullanıldığı örneklerden birisi olan şarap, ağır alkollü örneklerde olduğu gibi insanı çok hızla etkilemez. Bu özellik şarabı, en iyi elit eşlikçi statüsüne kavuşturmuştur. Ama her şeyin ölçüsünü kaçırmak mümkün. Ölçünün kaçtığı durumun sorumluluğunu içecekte değil içen de aramak daha doğru değil mi?

Anlaşılan bu sorunun cevabını politikaları oluşturanların bir kısmı tüketende değil içecekte aramayı tercih ediyorlar. A.B.D. bu konudaki en olumsuz örneklerden birisi. Üstelik alkol karşıtlığı konusundaki en büyük desteği Dünya Sağlık Örgütü’nden (WHO) alıyor. Dünya Sağlık Örgütü’nün başlattığı kampanya, şarapla sigarayı aynı yerde konumlandırmayı hedefliyor. Yani bütün dünyada alkolün sağlığa zararlı olduğunu belirten duyuruların etiketlere işlenmesi ve tanıtımının yasaklanması konusunda telkinde bulunuyor.

Avrupa ülkelerinde, A.B.D. kadar olmasa da, alkole yönelik vergilendirme uygulamalarının gündeme geldiğini görüyoruz. İngiltere ve Hollanda’da ilk uygulamalar hayata geçti bile. Her ne kadar Avrupa Birliği genelinde henüz gündeme gelen genel ve bağlayıcı bir uygulama yoksa da tüketicilerin bu politikalar konusunda bilgilenmesi ve seslerini yükseltmesi gerekiyor. Önce vergi koyarak cezalandırmayla başlayan bu süreç daha sonra yasaklamalara doğru evrilecek olursa mücadele etmek daha zor olacak.

Türkiye’de işler daha çetrefilli. Piyasa koşullarındaki bütün zorluklara rağmen yeni üretici adaylarının ortaya çıktığını ve şarap yatırımı yaptıklarını görüyoruz. Yerel idarelerin bir kısmının tesislerin açılması konusunda zorluk çıkardıklarını ama yılmadan mücadeleye devam ettiklerini de gözlüyoruz. Bizim WAYANA olarak yeni üreticileri ve ürünlerini şarap severlere tanıtmak konusundaki destek politikamız ayakta kaldığımız süre boyunca devam edecek. Bugünlerin de bir gün geride kalacağına olan inancımızı korumamız gerektiğine inanıyoruz.